#caption
In gesprek tijdens Vrouwenpodium
#caption
In gesprek tijdens Vrouwenpodium


De Molukse Vrouwen Raad

“Bahu Membahu! Samen de schouders eronder zetten”, is de leus van de Molukse Vrouwen Raad (MVR). Deze in 2001 opgerichte organisatie zet zich al ruim zestien jaar in voor een gelijkwaardige positie en participatie van Molukse vrouwen en meisjes in onze samenleving. “Bij al onze activiteiten gaan wij uit van onze eigen kracht en talenten. Empowerment als intrinsieke waarde", vertelt Annette Noya, waarnemend voorzitter en penningmeester.

 

Op vrijdagmiddag 8 december 2017 ontmoet ik in de restauratie van het CS in Amsterdam bestuursleden en adviseurs van de MVR. Met Christine Nanlohy, Lydie Hahury, Annette Noya, Martha Louis, Magdalena Pattianakotta en Leonoor Suripatty wordt het een allerhartelijkst, geëngageerd en informatief samenzijn.

 

“De Molukse Vrouwen Raad vindt haar oorsprong in de in 1998 opgerichte vrouwenadviesraad van het voormalige Landelijk Overlegorgaan Welzijn Molukkers,” zegt Christine die vanaf het eerste uur betrokken is bij de MVR. “Maar als onafhankelijke en zelfstandige stichting konden wij de belangen van alle Molukse vrouwen nog beter behartigen”.
“De MVR wil een aanspreekpunt zijn voor Molukse vrouwen”, vult Lydie, van beroep thuiszorgverpleger, aan. “Het is belangrijk om vrouwen bij hun ontwikkeling te ondersteunen om zo een stap verder te verder te zetten op de maatschappelijke ladder.”

Hét belangrijke speerpunt voor de MVR is de emancipatie van Molukse vrouwen in Nederland. Met name voor de jonge generatie vrouwen. “De weg naar economische zelfstandigheid in combinatie met het vinden van een balans tussen zorg en arbeid is binnen deze groep een enorme uitdaging”, aldus Martha, die werkzaam is op het gebied van emancipatie en integratie.

 

De Molukse vrouwen zijn sterk in beweging volgens Christine. Vanaf de jaren zestig waren er 52 Molukse woongemeenschappen of woonoorden en een kamp. Tot de tweede generatie was men sterk gericht op de eigen gemeenschap en op de Molukken “Je ziet dat de derde generatie Molukse vrouwen hun eigen weg meer en meer weet te vinden. De woongemeenschappen worden nu als erfgoed beschouwd en het merendeel van de Molukkers woont buiten de gemeenschappen en is in de samenleving geïntegreerd. Velen hebben echter voor de anonimiteit gekozen”.

 

“Samenwerking met organisaties die ook voor vrouwenbelangen opkomen, is voor ons belangrijk,” zegt Leonoor, nu gepensioneerd maar nog steeds erg actief in het vrijwilligerswerk. “Een van de grotere netwerken is Pikim, Vrouwen voor Vrede, waarin de de kerk de bindende factor is voor met name de tweede en derde generatie.”                                                                                             
”Belangrijk als bindende factor is ook “Maritja”, onze nieuwsbrief,” aldus Magdalena, koordirigent en zangpedagoog. “Met dit medium worden onze leden maar ook de samenwerkingspartners over onze activiteiten geïnformeerd.”

 

Over de samenwerking met de Nederlandse Vrouwen Raad zijn de Molukse vrouwen duidelijk. Zij geven aan dat de MVR gewend is om met diversiteit om te gaan en als lid van de Nederlandse Vrouwen Raad kunnen zij met deze inbreng een rol spelen. Het gaat erom hoe je diverse organisaties betrekt bij het beleid en bij activiteiten en hoe je projecten toegankelijk maakt en verbinding legt. Volgens mij een uitgelezen kans voor de NVR om haar leden hierbij te faciliteren!

 


Uitgebreid zoeken

       WMNL             
                    
           
                GWI 
           
 WMNL       
  
     
  
  
  
     
  
     
  
        
  
        
     
     
    GWI