#caption
Willemien Koning Vrouwenvertegenwoordiger 2018
#caption
Willemien Koning Vrouwenvertegenwoordiger 2018


Iedere vrouw is belangrijk

Onze vrouwenvertegenwoordiger Willemien Koning is terug van de Commission on the Status of Women in NY. In deze blog vertelt ze over haar ervaringen.

 

In het vliegtuig op de terugweg van de Verenigde Staten naar Nederland laat ik tot me doordringen wat ik de afgelopen twee weken allemaal beleefd heb. Het was een ongelooflijk mooie en leerzame ervaring. Het was de eerste keer in mijn leven dat ik in Amerika was. De eerste keer dat ik bijeenkomsten van de Verenigde Naties mocht meemaken en de eerste keer dat ik een week lang met 5000 vrouwen in wisselende samenstelling heb vergaderd over het versterken van de positie van vrouwen wereldwijd met focus op de vrouwen die leven op het platteland.

 

Tijdens de ‘’Commission on the Status of Women’’ (CSW62) van de VN heb ik  in New York drie keer een presentatie mogen verzorgen over het empoweren van vrouwen op het platteland in Nederland, Europa en Wereldwijd. Ik heb meer dan 10 sessies bezocht met vele sprekers en discussies. Ik heb veel inspirerende vrouwen mogen ontmoeten. Een ding staat voor mij vast. Ieder mens is belangrijk,  iedere vrouw is belangrijk. Waar ze ook woont en in welke cultuur en situatie ze zich ook bevindt.

 

Ik was vereerd dat ik kennis mocht maken met Karel van Oosterom, Ambassadeur van Nederland bij de VN. Ik was vereerd dat ik een zitting van de veiligheidsraad mocht bijwonen. Maar ik was bovenal vereerd dat ik input kon leveren voor de onderhandelingen die door een ministeriële delegatie werden gevoerd met alle andere VN-landen om te komen tot een officiële tekst over gendergelijkheid en het versterken van de positie van vrouwen en meisjes op het platteland.

 

Na de CSW62 heb ik diverse werkbezoeken afgelegd in Pennsylvania, Maryland en Washington DC. Ik heb agrarische bedrijven bezocht en gesproken met mensen van de landbouworganisatie en de ambassade in de VS  over plattelandsbeleid, landbouwbeleid en de positie van vrouwen.

 

Ik ben de afgelopen twee weken het meest geraakt door de persoonlijke verhalen van vrouwen die leven op het platteland en leven van de opbrengst van het land. Zo ontmoette ik Sizani Ngubane, de oprichtster van de Rural Women’s Movement in Zuid-Afrika. Zij is geboren in een arm gezin. Toen ze zeven jaar was zag ze dat haar moeder ontzettend hard moest werken om in het dagelijks levensonderhoud te voorzien en nooit een stap vooruit kwam. Ze besloot dat ze wilde strijden voor verbetering van de positie van vrouwen op het platteland en dat ze andere landen wilde bezoeken om gezamenlijk dit probleem aan te pakken en een beweging te starten, Haar moeder verzuchtte dat dat niet mogelijk was omdat ze geen geld hadden om te reizen. Maar Sizani liet haar droom niet los. Ze heeft gestreden met passie en met gevaar voor het leven van haarzelf en haar familieleden. Ze heeft haar doel bereikt. De Movement is opgericht, telt nu 500 aangesloten ‘’communities’’ die met elkaar strijden voor landrechten voor vrouwen en voor een leven zonder geweld en armoede. Sizani vliegt de wereld over om overal steun te verwerven. En die strijd is nog steeds hard nodig. In de meeste ‘’communities’’ in Zuid-Afrika raken vrouwen hun land kwijt als hun man overlijdt en als zij op dat moment geen zoon hebben. Het land gaat terug naar mannelijke familieleden van de overleden echtgenoot. De vrouw staat met haar dochters op straat zonder land om voedsel te telen en zonder inkomsten. Ongelooflijk. En zo waren er vele voorbeelden van genderongelijkheid en voorbeelden van vrouwen die hard werken om de wereld van voedsel te voorzien maar zelf de eindjes nauwelijks aan elkaar kunnen knopen omdat ze geen kostendekkende prijs voor hun producten krijgen.

 

Ik geloof dat vrouwen door deelname aan of door het oprichten van netwerken, landbouworganisaties en coöperaties veel kunnen bereiken. Ze kunnen samen stappen zetten die hen verder vooruit helpen. Goed voor henzelf maar ook voor hun gezin en de gemeenschap. Ze kunnen samen machines aanschaffen en gebruiken, samen producten verwerken zodat ze meer toegevoegde waarden realiseren en een hogere prijs krijgen bij verkoop. Samen problemen oplossen en innovaties uitdenken en realiseren. Samen trainingen volgen, samen lobbyen om gendergelijkheid en andere belangrijke items gerealiseerd te krijgen. Samen dingen oppakken die je alleen niet voor elkaar krijgt! Ik geloof in de kracht van samenwerking. Zeker ook voor vrouwen op het platteland.

 

 

Die samenwerking moet hand-in-hand gaan met goede wet- en regelgeving met gendergelijkheid als basis. In de ‘’agreed conclusions’’ van de CSW62 staan afspraken over gendergelijkheid in onderwijs en op besluitvormende niveaus, gendergelijkheid bij toegang tot krediet, natuurlijke bronnen, land, eigendomsrechten, innovaties, werk, loon en sociale zekerheid. Er staan afspraken in over het tegengaan van alle soorten van discriminatie en geweld en over het verminderen van de extra zware last die drukt op vrouwen door onevenredige verdeling van onbetaalde werkzaamheden en zorgtaken. Niet alleen ik, maar velen met mij waren ontzettend blij dat er dit jaar overeenstemming is bereikt over de tekst. Complimenten voor alle onderhandelaars!

 

In oktober mag ik de General Assembly van de Verenigde Naties toespreken. We zijn er nog niet. De volgende stap moet gezet worden. De aangenomen conclusies moeten nog wel geïmplementeerd worden in alle landen. Daar liggen nog enorme uitdagingen. Goede aanpak is essentieel want ieder mens is belangrijk, iedere vrouw is belangrijk!


Uitgebreid zoeken